Deklaracja PIT-40. Instrukcja wypełniania.

Sekcja F. Dochody podatnika i zaliczka pobrana przez płatnika

W część F nie ujmujemy dochodów zwolnionych z podatku oraz takich, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano podatku. Dlatego też tutaj nie wystąpią: zwolnione z podatku należności z tytułu podróży służbowych, świadczenia bhp, ekwiwalent za wykorzystywane narzędzia itp.

W kolumnie e wpisujemy zaliczki pobrane przez płatnika, bez względu na to, czy płatnik te zaliczki faktycznie do urzędu skarbowego wpłacił (na przykład gdy pracodawca z braku pieniędzy wypłaca kwotę netto, ale nie odprowadza ZUS i podatku do urzędu, to i tak składki i zaliczka są potrącone i należy je ująć w PIT-40 nawet, gdy płatnik niezgodnie z prawem nie wpłacił ich do ZUS i do urzędu skarbowego).

Wiersz 1 – stosunek pracy, stosunek służbowy, spółdzielczy stosunek pracy, praca nakładcza, zasiłki wypłacone przez pracodawcę oraz wypłaty dokonane przez komornika w ramach egzekucji.

Informacja dotyczy zatrudnienia wyłącznie u jednego płatnika, gdyby pracownik uzyskiwał przychody u innego pracodawcy, nie mógłby wnosić o wypełnienie PIT-40. U tego jednego pracodawcy pracownik może jednak pracować na jednym etacie – wówczas wpisujemy koszty z jednego stosunku pracy. Jeżeli pracownik pracował u nas w danym roku na dwóch umowach o pracę, ale nie na dwóch naraz (czyli np. w styczniu i w kwietniu), to mamy koszty z jednego stosunku pracy. Jeżeli pracownik pracował u nas na dwóch umowach tak, że się zazębiały, to mamy koszty z więcej niż jednego stosunku pracy.

Wymiar czasu pracy (część etatu) nie ma znaczenia. 1/20, 1/4 czy 1/2 etatu liczy się jako jeden stosunek pracy.

Jeżeli siedziba zakładu pracy pokrywa się z miejscowością zamieszkania podatnika, ale zakład pracy znajdował się w innej miejscowości, właściwe będą koszty uzyskania przychodu dla dojeżdżających.

Pamiętajmy jednak, że w tej części opisujemy koszty uzyskania przychodu nie w takiej postaci, w jakiej uwzględnił je pracodawca, ale w wysokości faktycznie należnej. Jeżeli pracownikowi przysługiwały wyższe koszty dla dojeżdżających, ale nie złożył stosownego oświadczenia w ciągu roku, lecz dopiero po jego zakończeniu, to w PIT-40 wpisujemy koszty dla dojeżdżających. Podobnie w przypadku dwóch stosunków pracy naraz – jeżeli omyłkowo naliczaliśmy jedne koszty uzyskania przychodu – wpisujemy takie, jakie pracownikowi przysługują.

Trzeba pamiętać o maksymalnych stawkach kosztów, które wpisujemy do poz. 30 PIT-40:

W przypadku wypłaty należności osobie nie będącej już pracownikiem koszty uzyskania przychodu miesięczne należą się za miesiąc wypłaty. Jeżeli w ciągu roku w danym miesiącu przychód był niższy niż koszty, to w tym danym miesiącu dla potrzeb zaliczki koszty były uwzględniane w wysokości równej przychodowi (dochód zero), niemniej jednak w PIT-40 wykazujemy pełne koszty uzyskania przychodu. Jeżeli pracownik pracował cały rok, ale nie było w danym miesiącu wypłaty, to koszty uzyskania przychodu uwzględniamy w PIT-40 w wysokości jak za cały rok, za 12 miesięcy. Koszty nie przysługują za miesiąc, w którym pracownik przebywał w całości na urlopie bezpłatnym i gdy w tym miesiącu nie było żadnych wypłat ze stosunku pracy.